OOSTENDE – Het onveiligheidsgevoel dat de Oostendenaar ervaart is gestegen tot 24 procent. Dat is de voornaamste conclusie uit een politiebevraging bij de inwoners van de Stad Oostende.
‘Om een veiligheids- en politiebeleid op te stellen, geven officiële criminaliteitscijfers een objectief beeld. Maar de perceptie en ervaring bij de bevolking is een belangrijke aanvulling van die cijfers’, zegt criminologe Grace Van Eycken van de lokale politie Oostende.
Korpschef Philip Caestecker en burgemeester Jean Vandecasteele (SP.A) doen het gegeven af als zijnde een verkeerde perceptie over het onveiligheidsgevoel in de stad.
‘Er is een objectief onveiligheidsgevoel dat gecreëerd werd als zou Oostende in het algemeen onveilig zijn en waartegen wij machteloos staan.’
Oudere bevolking
De vaststelling dat de Oostendenaars zich het meest onveilig voelen van alle stedelingen in Vlaanderen is een signaal dat moet serieus worden genomen.
‘Nochtans zitten onze criminaliteitscijfers onder het gemiddelde in Vlaanderen’, zegt de burgemeester. ‘Deze resultaten zijn een jammerlijk gevolg van de verkeerde perceptie. Ook de aanwezigheid van illegalen in onze stad en het feit dat we een verouderde bevolking hebben, speelt een rol in het angstig gevoel. 26procent van onze inwoners is ouder dan 65jaar.’
Er is niets aan de hand, u bent oud..
Wat de burgemeester en de korpschef hier eigenlijk willen zeggen is dat er niets aan de hand is. Niet is minder waar.
Het aantal geweldsdelicten en misdrijven in relatie tot drugs stijgen boven het gemiddelde uit. Gelegenheidsdiefstal, lees ‘diefstal en inbraak’ in voertuigen, gepleegd door de eerder genoemde illegalen blijken eveneens de pan uit te swingen.
De overlast in het nachtleven door allochtonen komende uit Frankrijk neemt eveneens grotere proporties en zet de politie er toe aan maatregelen te treffen zoals de muziekstop in de Monmartre-wijk. Wat eigenlijk een verkeerde aanpak is.. je sluit ook niet de Carrefour omdat er toename is van winkeldiefstal of een stelletje nozems de parking onveilig maken.
Bijstandsfraude
Een andere vorm van criminaliteit dat in Oostende een vaste voet aan wal krijgt is de bijstandsfraude. Verschillende signalen wijzen in de richting van het Sociaal Huis te Oostende waar blijkt uit verklaringen van ambtenaren dat het onrechtmatig verwerven van leefloon een meer dan lucratieve business geworden is. Het is ook overduidelijk dat deze onsociale manier van bekomen van bijstand de specialiteit van ingeweken Balkanbewoners is. Sociaal assistenten en straathoekwerkers die met deze soort van misdrijf worden geconfronteerd worden zeggen dat het onbegonnen werk is om het probleem aan te pakken. Uit vrees voor eigen vel (in sommige gevallen werden sociaal assistenten bedreigd) en de bierkaai waartegen ze moeten opboksen in hun eigen hiërarchie vragen ze overplaatsing aan. Het probleem blijft dus bestaan en niemand doet er iets aan. Intussen lopen de geviseerde OCMW-klanten in de kijker door hun luxueuze levensstijl, openlijk crimineel gedrag zoals dealen, werken in het zwart en het gewelddadig afpersen van het prostitutiemilieu in de kijker van andere Oostendenaars. Het onrechtvaardigheidsgevoel bij zowel allochtonen en Oostendenaars neemt bijgevolg toe. “Als je het niet bent, zou je met al wat je overal ziet, racist worden” is een vaak opgemerkte uitspraak.
Onze veiligheid, uw corebusiness
Als burgemeester het zaakje afdoen als verkeerde perceptie is een grove fout.
Het signaal is duidelijk, er is kak aan de knikker. En daar moet dringend iets aan gedaan worden. De oorzaak van de cijfers gaan leggen bij het feit dat het grootste deel van de bevolking ouder is dan 64 jaar is ontkennen dat er een probleem is en op zijn minst de bevolking onderschatten. Het ondergaan en het ondervinden van het onveiligheidsgevoel is bij de ouderen groter omdat deze mensen ook daadwerkelijk meer met het fenomeen geconfronteerd worden.. en niet omdat ze minder kunnen hebben. De enige die blijkbaar begrepen heeft waar de klepel hangt en dat men niet enkel zich op objectieve statistieken moet baseren en dat de perceptie en ervaring van de bevolking een belangrijke aanvulling van die cijfers zijn, is criminologe Grace Van Eycken van de lokale politie.
Wat Oostende wilt van haar gemeentelijke overheid en haar politiedienst is duidelijk: pak de criminelen aan en zorg voor een veilige maatschappij.
Het stadsbestuur en de lokale politie zijn de factoren en het product is “veiligheid”. Inzake dit laatste blijven de factoren in gebreke. Straatcriminaliteit wordt op straat aangepakt, dus moet er meer blauw op straat. En wat betreft de bijstandsfraude bij het OCMW is het oprichten van een aparte fraude-cel een noodzaak.
En minder de bevolking als oud en dom bestempelen in de krant zou al een goed begin zijn.
Tot blogs.
